Δεν μπορώ να πώ με σιγουριά άν το καλοκαίρι είναι ευοίωνη εποχή για γράψιμο.
Για την ακρύβια, το γράψιμο είναι εκτός εποχής.Τον χείμαρο σκέψεων προσπαθείς να προλάβεις καί το αληθινό, πρίν το όνειρο, πού γλείφει τα πονεμένα πόδια σου και κόβει την ανάσα σού. Σ' έναν απ'τούς εφτά ποταμούς πόυ αναβλίζουν απ'την κορφή του Φεγγαριού και τρέχουν λυσσασμένα, πιδώντας πότε στον γκρεμό και πότε ξαποστένοντας σε καμιά βάθρα, καταλίγοντας τελικά στην μεγάλη τους την Αγάπη, την θάλασσα.
Αυτή είναι πραγματική κι αλάνθαστή ορμή. Όλλα τα υπόλειπα, μπόρει να παρεξηγηθούν...όπως το ,,Εν αρχή είν το Χάος, έπειτα η Ελευθερία".
Αναζητώντας τις ανεκπλήρωτες επιθημίες σού, πεύτεις στην παγίδα της εικανοποίησης, πού' ναί πάντα αχόρταγη.
Η ρίζα του κακού εμφανίζεται μεταμφιεσμένη σ'αυτό που σου λείπει.
Αμφίβυο, ερπετό, φτεροτό πού καίγεται κ' η στάχτη τού μιά χαμένη Ύπειρο κι η γνώση τού μιά ανεξερεύνητη. Στο απέραντο γαλαζιο.
Πού αλλού να ζείς? Στο νησί της Ελευθερίας.
Αυτή είναι πραγματική κι αλάνθαστή ορμή. Όλλα τα υπόλειπα, μπόρει να παρεξηγηθούν...όπως το ,,Εν αρχή είν το Χάος, έπειτα η Ελευθερία".
Αναζητώντας τις ανεκπλήρωτες επιθημίες σού, πεύτεις στην παγίδα της εικανοποίησης, πού' ναί πάντα αχόρταγη.
Η ρίζα του κακού εμφανίζεται μεταμφιεσμένη σ'αυτό που σου λείπει.
Αμφίβυο, ερπετό, φτεροτό πού καίγεται κ' η στάχτη τού μιά χαμένη Ύπειρο κι η γνώση τού μιά ανεξερεύνητη. Στο απέραντο γαλαζιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου