Ζούμε με μία απορία. Σε ποίο λογοτεχνικό είδος ανήκουμε.

Συνειδητότητα. Τα γνωστά.

Ποιός στ'αλήθεια είμαι και που πάω.

Αρχές φιλοσωφίας. Καί μετά απο πολύχρονη σκέψη καταλήγω στην εξής ερώτηση. Είμαστε άραγε τυχερή, πού διαβάσαμε τόσα, κι ακόμα να καταλάβουμε απο πού έχουμε επηρεαστεί και πόσο η σκέψη μας είναι παρθενική?

Παρθενογένεση! Υπάρχει τελικά?

Γεννετιστές υσχιρίζοντε, βάση δεδομένων, ότι σε 50 χιλιάδες χρόνια (κόψε κάτι), το αρσενικό θα εξαλειφθεί, διότι δέν θα είναι απαραίτητο, γιά την αναπαραγωγή. Αυτό σημαίνει, πώς το θυλυκό υπερισχύει. Γι'αυτό τρελλαίνονται οί άνδρες, όταν δεν κάνουν γιούς. Υποσυνείδητα η απλά, γιατί είναι είδος υπό εξαφάνιση, άρα προστατευόμενο( όχι επισήμος, αλλά όπου νά'ναι). Θα ήταν καλή ιδέα να ιδρύσουμε μιά οργάνωση, (άν δεν τό'χουν ήδη κάνει), πού να ασχολείται μέ με την υπό απειλή είδος.

Γιά την ιστορία (κάτι το οποίο σπάνια παρατηρώ) η σκέψη αυτή με πρωτοεπισκέφτηκε στης 15 Οκτοβρίου του 226. Όσο νά'ναι μπορώ να ελπίζω κ'εγω σε μιά πρωτοπορία. Αυτό πού με ανησυχεί, είναι πώς οί περισσότεροι απ'αυτούς καίγονταν στην πυρά.

Άς' ελπίσουμε, πώς ο σύγχρονος πολητισμός θα εφεύρει πιό ανώδυνα κ' εξελιγμένα βασανιστίρια.

Αυτό πού πήγα να πώ, δεν έχει καμιά σχέση μ'αυτό πού φαντάζεστε, ούτε μ'αυτό πού φαντάζομαι. Σκέφτομαι πολλαπλά και πολυδιάστατα. Πώς να σάς εξηγήσω?

Τη μισή ζωή μου ξόδεψα κι ακόμα να μάθω να τηθασεύω την σκέψη.

Κάτι σα μονόλογος και σαν συνομιλία, σαν εξωμολόγηση και σαν απολογία. Σαν ερώτησή και σαν απάντηση.

Χωρίς αρχή, δομή και τέλος.

Ο ΑΥΤΟΔΥΔΑΧΤΟΣ Ο ΑΔΥΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΣ